Εργαλείο για την Ειρήνη

Εργαλείο για την Ειρήνη


Κείμενα μεταφρασμένα στα Ελληνικά.

Χρειάζονται υπεράσπιση τα Μαθήματα Θαυμάτων;

Φώτιση = Η απομάκρυνση της ιδέας ενός διαχωρισμένου εαυτού

Φόβος της οικειότητας

Ο Βασικός Νόμος του Νου

Η αληθινή σχέση

Είναι χρήσιμο να έχω έναν γκουρού;

Φόβος και έλεγχος στις σχέσεις


Χρειάζονται υπεράσπιση τα Μαθήματα Θαυμάτων;

Ερώτηση
«Αγαπητέ David,

Ο Ιησούς στην Αγία Γραφή λέει: Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, μη αντιστέκεστε στο πονηρό, γυρίστε και την άλλη σιαγώνα. Και στα Μαθήματα Θαυμάτων λέει: Στην απουσία κάθε άμυνας βρίσκεται η ασφάλειά μου (άσκηση 153) και Αν υπερασπισθώ τον εαυτό μου δέχομαι επίθεση (άσκηση 135).

Ωστόσο, δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτό; Αν κάποιος μου πει να σταματήσω να εκδίδω αποσπάσματα από τα Μαθήματα Θαυμάτων χωρίς έγκριση, δεν θα πρέπει να αντισταθώ; Σε τελική ανάλυση, αυτή η δουλειά προέρχεται από τον Ιησού και είναι καθήκον μου να βοηθήσω στο να μεταφερθεί το μήνυμά Του στον κόσμο. Στην περίπτωση της πνευματικής ιδιοκτησίας και σχετικά με το δικαίωμα να χρησιμοποιεί κανείς το λόγο του ελεύθερα, δεν θα πρέπει να υπερασπιστώ το δικαίωμα να χρησιμοποιώ τα Μαθήματα Θαυμάτων και τα λόγια που ο Ιησούς μου έχει δώσει; Δεν θα πρέπει να κάνω αγώνα εναντίον εκείνων που κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα και να προσπαθήσω να ελευθερώσω τα Μαθήματα Θαυμάτων για το καλό του όλου του κόσμου; Ή θα πρέπει απλώς να κάνω πίσω και να αφήσω το Άγιο Πνεύμα να χειριστεί το όλο θέμα; Απλώς να μην αντισταθώ καθόλου; Τι θα πρέπει να κάνω;»

David Hoffmeister
Γεια σου Αγαπημένε,

Σε ευχαριστώ για την εξωτερίκευση των σκέψεων και των ερωτήσεών σου. Η ειλικρινής προσευχή της καρδιάς πάντα απαντάται με φώτιση και πέρα από τις λέξεις που σου δίνονται υπάρχει πάντα η βαθιά επιθυμία να Γνωρίσει κανείς τον Αληθινό του Εαυτό. Εμείς έχουμε την επιθυμία να συγχωρέσουμε και να είμαστε σε ειρήνη, διότι η διαρκής ειρήνη είναι η Κληρονομιά μας όπως ο Χριστός. Αυτός ο κόσμος είναι ένας κόσμος συμβόλων, και οι λέξεις δεν είναι παρά σύμβολα συμβόλων, διπλά απομακρυσμένες από την πραγματικότητα. Ο Θεός Απαντά στην προσευχή της καρδιάς. Οποιαδήποτε ερώτηση ή αμφιβολία αφορά πάντα την ταυτότητα, και βοηθάει να θυμόμαστε ότι οι λέξεις φτιάχτηκαν για να διατηρήσουν την πίστη στο διαχωρισμό:

«Μιλώντας κυριολεκτικά, οι λέξεις δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο στην θεραπεία. Ο κινητήριος παράγοντας είναι η προσευχή, ή το αίτημα. Αυτό που ζητάς, το λαμβάνεις. Όμως αυτό αναφέρεται στην προσευχή της καρδιάς, όχι στις λέξεις που χρησιμοποιείς στην προσευχή. Μερικές φορές οι λέξεις και η προσευχή είναι αντιφατικά, μερικές φορές συμφωνούν. Δεν έχει σημασία. Ο Θεός δεν κατανοεί τις λέξεις, γιατί αυτές φτιάχτηκαν από διαχωρισμένους νόες για να τους κρατήσουν στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού. Οι λέξεις μπορεί να είναι βοηθητικές, ιδιαίτερα για τον αρχάριο, διευκολύνοντας την συγκέντρωση και διευκολύνοντας τον αποκλεισμό, ή τουλάχιστον τον έλεγχο, άσχετων σκέψεων. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι οι λέξεις δεν είναι παρά σύμβολα συμβόλων. Άρα είναι διπλά απομακρυσμένες από την πραγματικότητα.» (ΕΔ - 21.1)

Η Απάντησή είναι πάντα η Αγάπη, και το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί λέξεις για ένα Σκοπό που γιατρεύει και ευλογεί το νου. Φτιαγμένες για να απομονώσουν και να επιτεθούν και να διαχωρίσουν, οι λέξεις έχουν ανακατευθυνθεί ή επανερμηνευθεί όσο αφορά τα θαύματα και την αρμονία. Τα θαύματα σε ενώνουν με τον αδελφό σου και καθιστούν την επίθεση χωρίς νόημα. Τα θαύματα δείχνουν ότι τίποτα δεν χρειάζεται ποτέ υπεράσπιση. Τα θαύματα φέρνουν αυτόματα την ειρήνη στο νου, που είναι ακόμα μία στιγμή. Οι λέξεις δεν μπορούν ποτέ να μπουν ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου, διότι δεν υπάρχει κενό στην κοινή μας, ένδοξη ταυτότητα. Οι λέξεις και τα βιβλία και τα πράγματα και τα γεγονότα δεν εκπροσωπούν παρά τον σκοπό που τους δίνεται. Θα έβλεπες το λαμπερό σύμβολο ενός συγχωρεμένου κόσμου μέσα από το Πρίσμα του Αγίου Πνεύματος ή την κατακερματισμένη, χωρισμένη εσφαλμένη αντίληψη του εγώ, αφού αυτή είναι η επιλογή που πρέπει να κάνεις; Αγαπάς τον αδελφό σου με μια αγάπη τόσο βαθιά, που θα έκλαιγες από Χαρά και μόνο στη Σκέψη, και θα έβαζες τώρα ‘δικαιώματα’ για ένα ‘βιβλίο’ και ‘λέξεις’ πιο πάνω από την απόλυτη Αγάπη, η Οποία είναι ο Θεός; Η Αγάπη δεν απαιτεί. Η Αγάπη δεν κατέχει. Η Αγάπη είναι ολοκληρωμένη και πλήρης και δεν έχει ανάγκη από τίποτα. Η Αγάπη αναγνωρίζει τον Εαυτό της. Όπως αντιμετωπίζεις τον αδελφό σου, έτσι αντιμετωπίζεις το Θεό.

«Όταν συναντάς κάποιον, θυμήσου ότι αυτό είναι ένα ιερό συναπάντημα. Όπως βλέπεις αυτόν, έτσι θα βλέπεις εσένα. Όπως φερθείς σε αυτόν, έτσι θα φερθείς σε εσένα. Όπως σκεφτείς για αυτόν, έτσι θα σκεφτείς για σένα. Ποτέ μην το ξεχνάς αυτό, επειδή σε αυτόν θα βρεις τον εαυτό σου ή θα χάσεις τον εαυτό σου. Όποτε δύο Υιοί του Θεού συναντιούνται, τους δίνεται άλλη μία ευκαιρία για τη σωτηρία. Μην αφήσεις κανέναν χωρίς να του δώσεις σωτηρία, και χωρίς να την λάβεις κι εσύ. Γιατί εγώ είμαι πάντα εκεί μαζί σου, ενθυμούμενος εσένα.» (Θ-8.III.4)

Οι νόες μας είναι ενωμένοι στη συγχώρεση. Ο νους είναι πράγματι ένας. Μόνο η πίστη σε ένα ιδιωτικό νου, μικρό και διαχωρισμένο από το όλον, θα μπορούσε να συλλάβει ότι η υπεράσπιση έχει κάποιο νόημα. Όντας τα πάντα, δεν έχεις καμία ανάγκη. Όντας τα πάντα, επεκτείνεσαι ελεύθερα και χωρίς όριο. Η Αγάπη του Χριστού προορίζεται για να δίνεται προς όλους ελεύθερα, γιατί αυτή είναι η ομορφιά της ζωής και η κατάσταση του νου που το Άγιο Πνεύμα δίνει χωρίς κόστος. Ωστόσο, η αληθινή γενναιοδωρία είναι μια στάση που δέχεται τα πάντα και δεν ζητά τίποτα. Έχεις δικαίωμα στην τέλεια ειρήνη. Μην μπερδεύεις την Κληρονομιά μας με ψεύτικες σκέψεις για λέξεις και τη χρήση τους. Το να δώσεις όλα σε όλους απαιτεί απλώς να εγκαταλείψεις την έννοια της προσδοκίας. Δεν βλέπεις ότι όταν ζητάς από έναν αδελφό να δράσει διαφορετικά ή όταν εύχεσαι οι συνθήκες να ήταν διαφορετικές από ότι είναι, αυτό είναι το ‘σχέδιο’ του εγώ για σωτηρία; Είναι σαν να πίστευες: «Αν αυτός/αυτή/αυτοί αλλάξουν, θα είμαι χαρούμενος.» Αυτό το ‘σχέδιο’ απαιτεί κάτι, εκτός από το δικό σου νου, να αλλάξει για να είναι όλα καλά και ωραία. Ωστόσο, έχω πει ότι η Εξιλέωση ή η ολοκληρωμένη συγχώρεση είναι η αποκλειστική ευθύνη του εργάτη των θαυμάτων, και αυτή σου αλλάζει τη γνώμη που έχεις για το νου σου. Εξιλέωση σημαίνει αποδοχή ότι είμαστε Αμετάβλητοι ως Αιώνιος Νους και εγκατάλειψη της πεποίθησης ότι είναι κάτι ‘διαφορετικό.

Ποιον προσπαθείς να ακολουθήσεις στη φώτιση, το εγώ ή το Άγιο Πνεύμα; Ποιον αποκαλείς Κύριο, ενθυμούμενος ότι δεν μπορείς να υπηρετήσεις δύο κυρίους; Αν Κύριός σου είναι ο θυμός, θα προσπαθήσεις να αρνηθείς τον Χριστό και θα υπερασπισθείς μία ψευδαίσθηση. Αν ο Κύριός σου σε καλέσει να αντιμετωπίσεις ή να πολεμήσεις κάποιον που αντιλαμβάνεσαι όχι ως "τον εαυτό σου", έχεις εξαπατηθεί ως προς τον σκοπό και παραμένεις αφοσιωμένος σε μια ασυνείδητη "επιθυμία θανάτου". Ποιος μπορεί να κρίνει έναν αδελφό και να ελπίζει να αφυπνιστεί στην Ενιαιότητα που δεν γνωρίζει την κατάκριση; Μπορείς να αρνηθείς να πάρεις θέση, να αρνηθείς να κάνεις κρίση, να αρνηθείς να ευθυγραμμίσεις το νου σου με σκέψεις του παρελθόντος ή του μέλλοντος - και σε επαγρύπνηση για αυτή την Προοπτική θα παραμείνεις με την ειρήνη την υπερέχουσα πάντα νου. Ο θυμός είναι μία λάθος αίσθηση ελέγχου, που προσπαθεί να πει στην Πραγματικότητα τι πρέπει να είναι. Πρέπει να κατανοήσεις ότι τα θέματα ‘ελέγχου’ ή τα προβλήματα ‘εξουσίας’ δεν έχουν να κάνουν με τους ‘κατέχοντες τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας’. Είσαι όπως ο Θεός σε δημιούργησε. Δέξου το αυτό και θα είσαι στην Εστία με Ειρήνη.

Σε μία ιερή στιγμή το Άγιο Πνεύμα εξουδετέρωσε τον κόσμο της κρίσης, η φαινομενική ιεραρχία των ψευδαισθήσεων Απαντήθηκε, και η Λύση στην πίστη στο διαχωρισμό Δόθηκε. Όταν δεχόμαστε αυτή την Εξιλέωση είναι προφανές ότι ο διαχωρισμός δεν συνέβη ποτέ. Στην αληθινή συγχώρεση, συγχωρείς ή αφήνεις πίσω αυτό που δεν συνέβη. Είναι αδύνατον να συγχωρήσεις αυτό που θεωρείς ότι ‘έγινε’ και καμία ‘απόδειξη’ δεν θα σε πείσει για αυτό που ΔΕΝ θέλεις. Αν θέλεις την ειρήνη, θα πρέπει να παραιτηθείς από τη σκέψη της επίθεσης για πάντα. Γιατί αν πιστεύεις ότι η επίθεση είναι δυνατή σε οποιαδήποτε μορφή, τότε φαίνεται ότι βλέπεις την ‘απόδειξη’ για να δικαιολογήσεις την υπεράσπιση. Η υπεράσπιση κάνει το λάθος του διαχωρισμού πραγματικό στην επίγνωση, γιατί ενισχύει την πίστη ότι η επίθεση είναι αληθινή. Συγχώρεση και ανυπεράσπιση είναι συνώνυμες. Πάρε θέση ‘εναντίον’ οποιουδήποτε και η Ειρήνη έχει εξαφανιστεί από την επίγνωσή σου. Στάσου σταθερός στην Ειρήνη του Χριστού και δεν υπάρχει τίποτα ‘έξω’ για να πάρεις θέση εναντίον του.

Μην μπερδεύεις την έλλειψη κρίσης ή την ουδετερότητα και την ανυπαρξία των μορφών με την παθητικότητα και την αδυναμία. Ο Παρατηρητής ή ο Μάρτυρας είναι Πάνω από το πεδίο της μάχης. Η συγχώρεση βλέπει και παρατηρεί και δεν κρίνει. Η Πραότητα είναι Δύναμη. Είναι Δύναμη η οποία υπενθυμίζει το νου ότι: «Τίποτα από όσα βλέπω δεν σημαίνει τίποτα. Δεν καταλαβαίνω τίποτα από όσα βλέπω. Οι χωρίς νόημα σκέψεις μου δείχνουν έναν κόσμο χωρίς νόημα. Βλέπω μόνο το παρελθόν.» Το εγώ ενθαρρύνει τη «διαμάχη» και τη «μάχη» και «την υπεράσπιση της Αλήθειας εναντίον ενός αδελφού». Ευθυγραμμίζομαι ενεργά με τον Ιησού σημαίνει αφήνω στην άκρη το σπαθί της κατάκρισης. Η αγάπη δεν εναντιώνεται. Η εναντίωση ενός αδελφού είναι σημάδι αδυναμίας.

Ναι, δεν υπάρχουν ουδέτερες σκέψεις. Οι σκέψεις δεν είναι ισχυρές ή αδύναμες, καλές ή κακές, ευχάριστες ή επώδυνες, είναι ή αληθινές (Άγιο Πνεύμα) ή ψευδείς (χωρο-χρόνος). Οι κρίσεις του χωρο-χρόνου, θετικές ή αρνητικές, δεν είναι ποτέ ουδέτερες και φαίνεται να παράγουν έναν κόσμο εικόνων, μη ουδέτερων. Οι εικόνες δεν είναι Πραγματικότητα. Η Κρίση είναι μία προσπάθεια να απομακρυνθεί κανείς από το όλον, να του δώσει ένα όνομα, και να απομακρυνθεί από το υπόλοιπο. Μία σκέψη κρίσης φαίνεται να φτιάχνει μορφή σε αυτό που είναι για πάντα άμορφο. Η έλλειψη κρίσης, η οπτική του Αγίου Πνεύματος, βλέπει όλες τις μορφές σαν ουδέτερες ή ως τίποτα. Ο νους σε συμφωνία με τον Ιησού, πέρα από την δυνατότητα της κρίσης του χωρο-χρόνου, βλέπει τα πάντα σαν ουδέτερα:

«Το σώμα μου είναι ένα ολικά ουδέτερο πράγμα.» (Άσκηση 294)

«Τα χρήματα δεν είναι κακά. Δεν είναι τίποτα.» (Ψ-3ΙΙΙ1.5)

«…. το σώμα είναι απλώς ουδέτερο. Δεν είναι αμαρτωλό, αλλά ούτε είναι αναμάρτητο. Ως τίποτα, που αυτό είναι, το σώμα δεν μπορεί επί της ουσίας να ενδυθεί με ποιότητες του Χριστού ή του εγώ. Εκάτερα πρέπει να είναι λάθος, γιατί αμφότερα θα έβαζαν τις ποιότητες εκεί όπου αυτές δεν μπορούν να είναι. Και αμφότερα πρέπει να αναιρεθούν για τους σκοπούς της αλήθειας.» (Θ-20.VII.4.4)

«Όπως κάθε μάθημα που το Άγιο Πνεύμα σου ζητά να μάθεις, έτσι και το θαύμα είναι ξεκάθαρο…. Τώρα ελευθερώνεσαι τόσο πολύ από το όνειρο, ο κόσμος είναι ουδέτερος, και τα σώματα που ακόμα φαίνονται να περιφέρονται ως χωριστά πράγματα δεν χρειάζεται να προκαλούν φόβο.» (Θ-28.II.10)

Μην ανησυχείς για τις εκδόσεις ή τις λέξεις ή τους οργανισμούς ή το να διαδώσεις το μήνυμα εκεί έξω, διότι η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα μας. Οι εικόνες δεν σημαίνουν τίποτα και δεν μπορεί κανείς να τις «φθάσει». Δεν υπάρχουν «ιδιωτικοί νόες» και δεν μπορεί κανείς να τους «φθάσει». Ο Νους είναι Ένας. Κυριολεκτικά δεν υπάρχει «κανένας», «εκεί έξω». «Όταν προσεύχεσαι, κλείσου στο ταμείο σου» σημαίνει μην κάνεις εξωτερική επίδειξη για να δείξεις την αφοσίωσή σου και τις προσευχές σου. Η κατάσταση του νου μας είναι η μαρτυρία ή η εμφάνιση του θαύματος, και η ειρήνη είναι η ανταμοιβή του. Δεν υπάρχει τίποτα έξω από εσένα. Η μεταμόρφωση του νου ΔΕΝ είναι σωματική, διότι το τίποτα δεν μπορεί να μεταμορφωθεί. Η μεταμόρφωση είναι μία αναγνώριση της ολότητας του νου. Η μετάδοση του «μηνύματος» σε ένα κόσμο μη πραγματικό είναι ως εκ τούτου, αδύνατη. Τίποτα δεν μπορεί ποτέ να εμποδίσει την επέκταση μέσα μας (δημιουργία), και η συγχώρεση βλέπει ότι δεν υπάρχει τίποτα για να διορθώσουμε ή να αλλάξουμε στις εικόνες χωρίς νόημα. Είσαι η Βασιλεία του Ουρανού και δεν υπάρχει τίποτα έξω από σένα:

«Τι έχει δοθεί σε σένα; Η γνώση ότι είσαι ένας νους, μέσα σε Νου και καθαρά νους, αναμάρτητος παντοτινά, πλήρως άφοβος, επειδή δημιουργήθηκες από αγάπη. Δεν έφυγες ποτέ από την Πηγή σου, και παραμένεις όπως δημιουργήθηκες. Αυτό σου δόθηκε ως γνώση την οποία δεν μπορείς να χάσεις.» (Άσκηση 158.1)

«Ο νους προσεγγίζει τον εαυτό του. Δεν είναι φτιαγμένος από διαφορετικά μέρη, που απλώνουν το ένα στο άλλο. Δεν κινείται προς τα έξω. Μέσα στον εαυτό του, αυτός δεν έχει κανένα όριο, και δεν υπάρχει τίποτα έξω από αυτόν. Εμπερικλείει τα πάντα. Εμπερικλείει εσένα ολοσχερώς, εσύ μέσα σε αυτόν και αυτός μέσα σε σένα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πουθενά ή ποτέ.» (Θ-18.VI.8.5)

Αν ήξερες ότι ο Ιησούς ζει, δίδαξε ότι δεν υπάρχει θάνατος δείχνοντας την αφθαρσία μας εν Χριστώ. Η υπεράσπιση είναι το σημάδι του φθαρτού και της αδυναμίας και δεν είναι το μάθημα της συγχώρεσης που προσφέρει το Άγιο Πνεύμα. Η μοναδικότητα του νου δεν έχει εξαιρέσεις. Όταν προσπαθείς να υπερασπιστείς μια "θέση" προσπαθείς να αρνηθείς την μοναδικότητα. Η επιμονή στην άμυνα είναι μια άρνηση της συνειδητοποίησης ότι δεν υπάρχει βαθμός δυσκολίας στα θαύματα, γιατί επιχειρείται μια εξαίρεση. Μην κάνεις εξαιρέσεις, μετάδωσε την εκπαίδευση, γιατί η αλήθεια δεν έχει εξαιρέσεις και η Σωτηρία δεν είναι συμβιβασμός κανενός είδους. Ένας συμβιβασμός, που χωρίζεται από την Αλήθεια, καθιστά την «Φώτιση» μια απλή ιδέα στην επίγνωση. Ωστόσο, η αληθινή Φώτιση είναι μια Εμπειρία, και το Εγώ φοβάται να πάει πέρα από τις λέξεις στην Ανείπωτη Αγάπη του Θεού.

Στον Χριστό δεν υπάρχουν όρια, και μπορείς πραγματικά να γελάς με την «μάχη» του εγώ με τις λέξεις. Η Αγάπη δεν έχει τίποτα να κάνει με τις μορφές. Αν ανησυχείς για τη «μορφή» της έκφρασης ή μήπως μπλοκαριστεί «το μήνυμα» από «κάποιον», θυμήσου αυτήν την παρήγορη σκέψη από τα Μαθήματα Θαυμάτων:

«Όποτε κάποια μορφή ξεχωριστής σχέσης σε δελεάζει να επιζητήσεις την αγάπη σε τελετουργία, θυμήσου ότι η αγάπη είναι περιεχόμενο, και όχι μορφή οιουδήποτε είδους. Η ξεχωριστή σχέση είναι μία τελετουργία μορφής, με στόχο να ανυψώσει την μορφή για να πάρει τη θέση του Θεού εις βάρος του περιεχομένου. Δεν υπάρχει κανένα νόημα στην μορφή, και δεν θα υπάρξει ποτέ. (Θ-16.5.12)

Τα Μαθήματα Θαυμάτων είναι ένα βιβλίο, το οποίο μπορεί να συμβολίζει, να αντανακλά, ή να δείχνει προς τη Θεϊκή Αγάπη. Τα Μαθήματα Θαυμάτων δεν είναι τίποτα «από μόνα τους». Κανένα πράγμα δεν υπάρχει από μόνο του, έξω από το όλον. Εσύ είσαι το Κέντρο των πάντων. Στην αναγνώριση του Εαυτού τα σύμβολα εξαφανίζονται για πάντα. Άφησε τα σύμβολα πίσω και βίωσε τον Εαυτό. Πέταξε αυτή τη "στάση" γιατί δεν υπάρχει πουθενά. Ο Ιησούς είναι ένα όνομα που συμβολίζει μια Αγάπη, όχι αυτού του κόσμου. Ο Χριστός είναι η Πραγματικότητα. Η πραγματικότητα δεν χρειάζεται υπεράσπιση. Η αποδοχή του Εαυτού είναι το Κέντρο. Μην προσκολλάσαι σε σύμβολα ή σε λέξεις. Στην Ιερή Στιγμή, στο Αιώνιο Παρόν, μόνο ο Χριστός υπάρχει.

Με αγάπη και ευλογίες,
David


Φώτιση = Η απομάκρυνση της ιδέας ενός διαχωρισμένου εαυτού

Η προσέγγισή μας επικεντρώνεται στην Καθοδήγηση του Πνεύματος εντός μας, η οποία δρα σαν εσωτερική πυξίδα που επιτρέπει τη διαδρομή να δίνεται κάθε στιγμή. Πρόκειται για μία πρακτική, άμεση και ενιαία προσέγγιση, όπου τα πάντα στην καθημερινή μας ζωή χρησιμοποιούνται για ένα Σκοπό: να φθάσουμε στην εμπειρία της αληθινής ελευθερίας. Το Πνεύμα μας συναντά εκεί όπου πιστεύουμε ότι είμαστε, ξετυλίγοντάς μας και παίρνοντάς μας όλο και βαθύτερα, επεκτείνοντας το νου μας στην συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει ξεχωριστός εαυτός. Μας έχουν Δοθεί και σκαλοπάτια για να περάσουμε εύκολα μέσα από το μονοπάτι στο Παρόν, όπου η έννοια του μονοπατιού εξαφανίζεται καθώς εγκαταλείπονται όλες οι έννοιες και αναγνωρίζεται ότι ποτέ δεν υπήρξε κάτι λάθος (και το μονοπάτι ούτε καν υπήρχε!)

Αναπαυόμενοι στο Παρόν

Το Παρόν είναι μία εμπειρία πληρότητας, στην οποία δεν θεωρούμε ότι έχουμε έλλειψη από τίποτα και η ιδέα του χρόνου εξαφανίζεται. Οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί του κόσμου εξαφανίζονται και το μόνο που παραμένει είναι η Αγάπη.

Μόνο Μία Λύση

Φαίνεται πως υπάρχουν πολλά προβλήματα στον κόσμο, τα οποία απαιτούν μία χωριστή λύση το καθένα, όμως στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο ένα φαινομενικό πρόβλημα, η ιδέα ότι ο διαχωρισμός είναι αληθινός. Ο κόσμος χρησιμοποιήθηκε για να κρύψει την Αλήθεια και να αποσπάσει το νου από την εσωτερική αναζήτηση. Η Λύση δεν θα βρεθεί ποτέ στο επίπεδο του προβλήματος, και έτσι χρειάζεται να αμφισβητήσουμε όλα όσα νομίζουμε ότι γνωρίζουμε και όλα όσα νομίζουμε ότι είμαστε, ώστε να φθάσουμε στην επίγνωση της Αληθινής μας Φύσης. Η Μόνη Λύση είναι η υπέρβαση της ιδέας ότι θα μπορούσε ποτέ να υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Η αλήθεια βρίσκεται Μέσα Σου

Οι μέρες που ψάχναμε έξω από τον εαυτό μας τελείωσαν. Αυτό ήταν απλώς μία απόσπαση της προσοχής! Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε ανοικτοί για να λάβουμε αυτό που έχει ήδη Δοθεί. Δεν υπάρχει πουθενά να πάμε και τίποτα να πετύχουμε, διότι είναι ήδη Εδώ, και τίποτα έξω από μας δεν μπορεί να μας δώσει αυτό που μας έχει ήδη Δοθεί. Η Αλήθεια του Ποιοι Είμαστε μας αποκαλύπτεται όταν δεν επιθυμούμε τίποτα άλλο και αναπαυόμαστε στο Παρόν του Θεού ως το μοναδικό μας επίκεντρο.

Ακολουθώντας την εσωτερική καθοδήγηση = Ειρήνη του Νου

Όταν ακολουθεί κανείς την εσωτερική του καθοδήγηση ζει μέσα σε μια συνεχή ροή, χορεύει ένα τέλειο χορό. Διαίσθηση είναι η εμπειρία του Παρόντος. Είναι να ακούς και να ακολουθείς χωρίς κάποιο μελλοντικό στόχο. Παρόλο ότι το να ακολουθείς την Καθοδήγηση έχει σχέση με την ένωση με το Παρόν πέρα από τις μορφές, όμως είναι παράλληλα και πολύ πρακτικό. Μας Δίνεται τι να πούμε, που να πάμε, τι να κάνουμε, κλπ. Αυτή η Φωνή ή αυτό το Συναίσθημα είναι η εσωτερική μας Σοφία, ο Αληθινός μας Εαυτός, που μας καθοδηγεί στην συνειδητοποίηση ότι Είμαστε η Καθοδήγηση.

Η Φώτιση είναι Ακριβώς Εδώ και Τώρα

Ανεξάρτητα από το πόσο βελτιωμένος ή φουσκωμένος είναι ο περιορισμένος εαυτός μας, δεν θα γίνει ποτέ ο αμετάβλητος, αιώνιος Εαυτός που δημιούργησε ο Θεός. Είναι απαραίτητο να αναγνωρίσουμε την παγίδα να νομίζουμε ότι η ευτυχία, η ειρήνη του νου και η σωτηρία είναι κάπου μακριά στο μέλλον, ώστε να καταλάβουμε ότι κάθε στιγμή είναι μία ευκαιρία. Η γραμμική  αντίληψη του χρόνου (παρελθόν / μέλλον) είναι μέρος του δυαδικού συστήματος πεποιθήσεων, που πρέπει να αμφισβητηθεί. Υπάρχει μεγάλη χαρά και ικανοποίηση στην εμπειρία του ΤΩΡΑ. Ο Θεός δεν μας αρνείται τίποτα, ούτε μας κουνάει το καρότο της αιώνιας ειρήνης, λέγοντας: «Εδώ είναι η Φώτιση, συνεχίστε να αγωνίζεστε ...ώχ, την χάσατε πάλι.» Η Φώτιση είναι εδώ και τώρα.

Ο Παράδεισος είναι Τώρα

«Η Βασιλεία των Ουρανών είναι πλησίον» σημαίνει ότι είναι Τώρα. Το Τώρα είναι η πύλη προς την Αιωνιότητα, γιατί ο χρόνος και η Αιωνιότητα δεν μπορούν να υπάρχουν και οι δύο. Όλα είναι Ένα με το Θεό και είμαστε ευγνώμονες για την Αγαπημένη Αιωνιότητα, που είναι Πραγματική και Αληθινή. Τώρα είναι η ώρα της Σωτηρίας!


Φόβος της οικειότητας

Ερώτηση
Αγαπητέ David,

Έχω αυτό το φόβο για το δέσιμο και τη δέσμευση που με εμποδίζει να εκφράζω ανοιχτά την αγάπη και τρυφερότητα μου στους άλλους. Όταν είμαι με τους φίλους και την οικογένειά μου η καρδιά μου είναι κρύα και δεν αισθάνομαι καμία θερμή αίσθηση ή συναίσθημα για τους άλλους.

David Hoffmeister:
Αγαπημένε μου,

Σε ευχαριστώ που μου έγραψες και άνοιξες την καρδιά σου σχετικά με αυτό που σε απασχολεί. Ο φόβος για τη δέσμευση, για την οποία μιλάς είναι πραγματικά φόβος για την οικειότητα. Αυτός ο φόβος δεν σχετίζεται με την σεξουαλική οικειότητα, αλλά είναι ο φόβος να αποκαλύψεις τον βαθύτερο εαυτό σου, επειδή πιστεύεις ότι το αποτέλεσμα  θα είναι η απόρριψη ή η δέσμευση.

Η αγάπη και η τρυφερότητα συγκρατούνται εξ αιτίας της πίστης ότι συγκεκριμένες προσδοκίες συνδέονται μαζί τους. Η αγάπη πρέπει να δίνεται ελεύθερα για να είναι Αγάπη, και ισχύει το ίδιο με την τρυφερότητα. Αν υπάρχουν δεσμεύσεις συνδεδεμένες με την αγάπη και την τρυφερότητα, τότε υπάρχουν επίσης και προσδοκίες. Έχεις την ευκαιρία να ανοίξεις συναισθηματικά και να δεις πόσο όμορφα αισθάνεσαι, όταν επεκτείνεις την αγάπη. Καθώς εξασκείσαι στην επέκταση την αγάπης και καλλιεργείσαι στην έκφραση της τρυφερότητας όπως το Άγιο Πνεύμα σε Καθοδηγεί, θα σου φαίνεται όλο και πιο φυσιολογικό. Θα καθοδηγείσαι σε τέτοιου είδους ευκαιρίες και καθώς θα επιτρέπεις το Άγιο Πνεύμα να λάμπει μέσα από σένα, θα σου φαίνεται όλο και πιο φυσιολογικό.  

Οι παλιές αναστολές καθαρίζονται με τον κοινό μας Στόχο. Τα όρια που κάποτε τοποθετήθηκαν στο νου αρχίζουν να χαλαρώνουν και να διαλύονται. Στη συνέχεια, η προσοχή μετατοπίζεται από το να παίρνεις, στο να δίνεις χωρίς προσδοκίες. Και μια αίσθηση Ευκολίας σε Οδηγεί ανεπιφύλακτα.

Καθώς κάνεις την εσωτερική δουλειά της συγχώρεσης, θα αισθανθείς όλο πιο εναρμονισμένος με το Πνεύμα σε επίπεδο δόνησης και οι άλλοι θα γίνονται μάρτυρες της κατάστασης του νου σου.  Όλοι αντικατοπτρίζουν την κατάσταση του νου τους και καθώς εφαρμόζεις τα Μαθήματα Θαυμάτων και ρέεις πιο σταθερά στο θαύμα θα αισθανθείς τη ζεστασιά και την αγάπη που απορρέει από τον κοινό μας Σκοπό. Θα χαμογελάς πιο συχνά και καθώς θα εστιάζεσαι στο Σκοπό θα φαίνεται σαν να φοράς ένα χαμόγελο σχεδόν μόνιμα. Θα παρατηρήσεις επίσης χαμόγελα και γέλια παντού γύρω σου και η αγάπη και η τρυφερότητα που επιθυμείς θα είναι εμφανείς όταν ο Σκοπός μας θα είναι εμφανής.

Καθώς θα αισθάνεσαι καλά μέσα σου και με βεβαιότητα θα επεκτείνεις το πώς αισθάνεσαι προς τα έξω, θα παρατηρήσεις πόσο εύκολο θα σου είναι να ζητήσεις ένα ραντεβού από μια κοπέλα. Και χωρίς προσδοκίες το ραντεβού θα είναι μια χαρούμενη ιερή συνάντηση. Άφησε την εμπιστοσύνη σου στο Άγιο Πνεύμα να μεγαλώσει και να παρακολούθησε πώς θα θερμαίνει την καρδιά σου. Μια ζεστή λάμψη είναι η φυσική μας κατάσταση.

Με αγάπη και ευλογία,
David


Ο Βασικός Νόμος του Νου

Υπάρχει ένα ρητό, "Παίρνεις αυτό που ζητάς". Λέγεται με πολλούς τρόπους:  «ότι σπέρνεις, αυτό θερίζεις», «το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι το ίδιο», και «ο νους παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει». Ο βασικός νόμος του νου δείχνει ότι όλα όσα βιώνω τα έχω ζητήσει, τα έχω επιθυμήσει, και ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτόν τον Νόμο.

Αυτός ο νόμος ισχύει για όλα όσα πιστεύω, σκέφτομαι, αισθάνομαι και αντιλαμβάνομαι. Από τη στιγμή που έχουμε εννοήσει αυτόν τον νόμο έστω και ελάχιστα,  οι έννοιες του τυχαίου και της τύχης χάνουν το νόημά τους και συνειδητοποιούμε την ύπαρξη μιας άρρηκτης Ολότητας Ειρήνης και Αγάπης.

Αυτή η επέκταση της συνείδησης καρποφορεί πλήρως στον συγχωρεμένο κόσμο, στον οποίο η Ειρήνη σκεπάζει όλες τις αντιλήψεις. Και την μνήμη του Αληθινού Εαυτού ακολουθεί η Αληθινή Ταυτότητά μας στον Θεό, όπως ο μεσημεριανός ήλιος ακολουθεί την αυγή σε αυτόν τον κόσμο.

Έτσι θα βρούμε τον εαυτό μας ως ένα ον, ενωμένο με τον Στοργικό Δημιουργό. Ενώνομαι μαζί σας αδελφοί και αδελφές μου, γιατί μετέχουμε του ίδιου Στοργικού Νου. Ευχαριστώ τον Θεό που δημιούργησε αυτό το Νου Τέλειο και Αιώνιο και Άπειρο.  Η δική μας δουλειά είναι η συγχώρεση των ψευδαισθήσεων, ώστε να θυμηθούμε και να αναγνωρίσουμε την Αλήθεια. Θα γνωρίσουμε την Αλήθεια και την Αλήθεια θα μας ελευθερώσει!


Η αληθινή σχέση

«Η κοινωνική τάξη, το status, και πολλά διαφορετικά πράγματα φαίνονται να έχουν κοινά σημεία στον κόσμο. Κατά την άποψη του κόσμου όλα αυτά αποτελούν συστατικά για την δημιουργία μιας καλής σχέσης. Ωστόσο, ξαναγυρίζουμε στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε, ότι δηλαδή δεν γνωρίζουμε την αληθινή σχέση. Και ο λόγος που δεν την γνωρίζουμε είναι γιατί αυτό που ο κόσμος αποκαλεί αληθινή σχέση δεν είναι καθόλου αληθινή σχέση. Όντας ψευδής, αποτελεί μια φάρσα. Φαίνεται ότι θα κρατήσει τις υποσχέσεις της ευτυχίας και της αρμονίας. Το ιδανικό ότι θα ζήσουμε «ευτυχισμένοι για πάντα» είναι απατηλή, και καθώς βιώνουμε τις εμπειρίες αυτού του κόσμου αυτό το ιδανικό φαίνεται να καταρρέει ξανά και ξανά και ξανά. Η απατηλή μορφή ποτέ δεν διαρκεί, γιατί αυτό που φτιάχτηκε προσωρινό δεν μπορεί ποτέ να είναι αιώνιο. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για την αιώνια αγάπη του Θεού.

Ο εξαπατημένος νους αποβλέπει στις μορφές και στο παρελθόν για να καλύψει το κενό που αισθάνεται. Ο εξαπατημένος νους έχει αρνηθεί την τελειότητα της αυτής της στιγμής, και επιχειρεί να αλλάζει τις μορφές μέχρι να βρει το ιδανικό, την τέλεια μορφή ευτυχίας. Δηλαδή ψάχνει την αγάπη εκεί όπου δεν μπορεί να βρεθεί. Δηλαδή ψάχνει για την αιωνιότητα στο χρόνο-χώρο. Ωστόσο ο χρόνος δεν μπορεί ποτέ να πάρει τη θέση της αιωνιότητας, ούτε μπορεί το πεπερασμένο να αντικαταστήσει το Άπειρο. Και η ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας δεν μπορεί ποτέ να πάρει τη θέση του Εαυτού που ο Θεός δημιούργησε για πάντα σαν Πνεύμα ».

 ~ David Hoffmeister

Απόσπασμα από το βιβλίο Awakening through A Course in Miracles. 


Είναι χρήσιμο να έχω έναν γκουρού;

Απολαύστε το ακόλουθο e-mail που έλαβε ο David Hoffmeister σχετικά με την έννοια του "γκουρού", όπως αναφέρεται στα Μαθήματα Θαυμάτων, καθώς και την χρήσιμη απάντηση του David παρακάτω.

Ερώτηση:

Αγαπητέ David,

Είναι χρήσιμο να έχουμε έναν γκουρού στη ζωή μας, ειδικά όταν περνάμε μια δύσκολη περίοδο στη ζωή μας; Έχω διαβάσει ότι όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια για να ακυρώσουμε όσα μάθαμε. Εδώ έρχεται το θέμα της μεσολαβητικής προσευχής ή ενός γκουρού κατά προτίμηση με εμπειρία και κληρονομικότητα σε αυτή τη δουλειά.  Όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια αυτού του ατόμου και της ομάδας με την οποία είναι ενωμένος δια πνεύματος.

Μελετάω τα Μαθήματα Θαυμάτων και θεωρώ ότι έχω αναπτυχθεί πάρα πολύ σε συνδυασμό με όλα τα άλλα πνευματικά βιβλία και τη δουλειά που έχω κάνει. Ωστόσο, βλέπω τώρα ότι ακόμη και ο ίδιος ο γκουρού μου χρειάζεται να ακυρώσει κάποια πράγματα που έμαθε. Τα Μαθήματα Θαυμάτων μας διδάσκουν ότι δεν πρέπει να βάζουμε κανέναν πολύ ψηλά στη συνείδησή μας και το βλέπω αυτό τώρα. Μου πήρε ένα χρόνο και άλλη μια σκοτεινή περίοδο της ζωής μου για να δω ότι παραμέρισα τον εαυτό μου, γνωρίζοντας ότι υπήρχε ένας άλλος τρόπος για να χειριστώ μια ασθένειά μου. Ήταν λόγω αυτού του γκουρού που ανέβαλα να ακολουθήσω την εσωτερική μου φωνή. Πιστεύω ότι το μάθημα είναι ότι έχουμε όλοι μέσα μας τη θεία ενέργεια και όταν ο γκουρού μου μιλά, ακριβώς όπως και οποιοσδήποτε άλλος στη ζωή, πρέπει να διακρίνω τις πληροφορίες και να ψάχνω μέσα μου για την τελική απάντηση. 

Κάθε φορά που απομακρύνω αυτή την παρόρμηση βρίσκω εμπόδια στο δρόμο μου. Έτσι έχω μπερδευτεί. Βλέπω μια μεγάλη αλλαγή μέσα μου με αυτόν τον γκουρού, αλλά ταυτόχρονα βρίσκω ότι οι συμβουλές του μπορεί να έρχονται σε σύγκρουση με τις εσωτερικές πεποιθήσεις μου, που είμαι αναγκασμένος να υπακούσω. Θεωρώ ότι πρέπει να τις υπακούσω και το μάθημα που πρέπει να πάρω είναι αυτό: Άκουσε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΗΓΗ – την εσωτερική. Παρακαλώ βοήθησε με να δω αν υπάρχει κάτι που δεν βλέπω σε αυτό το θέμα.

David Hoffmeister:

Αγαπημένε,

Σε ευχαριστώ για το ειλικρινές και εγκάρδιο email σου. 

Τα πρότυπα (όπως οι γκουρού ή οι δάσκαλοι ή οι πνευματικοί οδηγοί) είναι πολύ χρήσιμες βάσεις, καθώς βοηθούν να παραγκωνισθεί το εγώ. Μπορούν να αποτελέσουν έμπνευση και να στηρίξουν την επιθυμία του νου να αφυπνισθεί. Μπορούν να προσφέρουν πολύ χρήσιμες και πρακτικές συμβουλές, διδασκαλίες και παραδείγματα. Ωστόσο, η αποδοχή της Εξιλέωσης είναι αποκλειστική ευθύνη του ατόμου και είναι μια απόφαση του νου που ξεπερνά την έννοια της προσωπικότητας. 

Τα άτομα δεν διαφωτίζονται, γιατί ο νους που πιστεύει ότι είναι ένα άτομο κοιμάται και ονειρεύεται την εξορία από την Ενότητα του Πνεύματος. Επειδή ο εξαπατημένος νους πιστεύει στον γραμμικό χρόνο, η αφύπνιση φαίνεται ότι συμβαίνει σταδιακά. Κατά την φαινομενική "διαδικασία" της Αφύπνισης, χρησιμοποιούνται σύμβολα από το Άγιο Πνεύμα σαν βάσεις που αντικατοπτρίζουν τις "υψηλότερες" ή "πιο επεκτατικές" συνειδητότες. Ένας γκουρού μπορεί να είναι σύμβολο της δυνατότητας της Αφύπνισης, όμως η εμπειρία της Αφύπνισης είναι απρόσωπη, άνευ όρων και αφηρημένη. Η "σκοτεινή περίοδος" αποτελεί πάντα πειρασμό για να διατηρήσει κανείς την αίσθηση της ατομικότητας, της ιδιωτικότητας, της αυτονομίας και της μοναδικότητας. Όλα τα σκοτάδια που αντιλαμβανόμαστε αντανακλούν την πεποίθηση ότι υπάρχουν ιδιωτικοί νόες με ιδιωτικές σκέψεις. Ο νους είναι ένας στη συγχώρεση και ένας στην αλήθεια.

Είναι θαυμάσιο ότι καταλαβαίνεις πως το μάθημα της διάκρισης είναι πάντα θέμα του ίδιου του ενδιαφερομένου. Χρησιμοποίησε τα συναισθήματά σου σαν βαρόμετρο σε αυτή τη διάκριση, γιατί το πώς αισθάνεσαι είναι η μόνη σωστή χρήση της κρίσης μέχρι να γίνει φανερό ότι οποιαδήποτε κρίση είναι τελείως αδύνατη. Ακολούθησε τη χαρά! Ακολουθήστε την ευδαιμονία! 

Καθώς κοιτάζεις μέσα σου και δεν κάνεις καμία προσπάθεια να προστατεύσεις ή να υπερασπιστείς το εγώ, θα βιώσεις την Αγάπη που το εγώ φτιάχτηκε για να κρύψει. Η αγάπη απλά Είναι και όταν τα εμπόδια στην συνειδητοποίηση της Παρουσίας της Αγάπης έχουν απομακρυνθεί, μόνο η Αγάπη παραμένει.

Όταν σκέφτεσαι την έννοια του γκουρού, να σκέφτεσαι αυτό:

Εσύ είσαι εσύ. 

Μία απλή υπενθύμιση: Είμαι όπως ο Θεός με δημιούργησε.

Αυτή είναι η Δύναμη του Τώρα.

Αυτή είναι η απλότητα της Ύπαρξης.

Η αλήθεια είναι απλή. Το εγώ ήταν η ψευδαίσθηση της σύγχυσης και της πολυπλοκότητας.

Με αγάπη και ενότητα,

David


Φόβος και έλεγχος στις σχέσεις

Ήρθε ο καιρός να σταματήσουμε την ανθρωπαρέσκεια

David Hoffmeister Μαθήματα Θαυμάτων

Ερώτηση:

Αγαπητέ David,

Θα σε παρακαλούσα να μου έδινες κάποια καθοδήγηση στο θέμα του φόβου και του ελέγχου στις σχέσεις καθώς και τρόπο να ξεφύγει κανείς από την Ιδιαιτερότητα.

 

David Hoffmeister:

Πολυαγαπημένε μου,

Σε ευχαριστώ που μου έγραψες και μοιράστηκες μαζί μου αυτό που έχεις στην καρδιά σου. Όσο περισσότερο το εγώ εκτίθεται και έρχεται στην επίγνωσή μας, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχουμε να το πιστέψουμε.

Οι σχέσεις που περιλαμβάνουν εξάρτηση, απαιτήσεις και προσδοκίες είναι μαρτυρίες του εγώ. Ο κοινός μας Σκοπός θα αποδείξει ότι το εγώ δεν είναι αληθινό και ότι δεν είσαι το εγώ.

Ένας τρόπος που το εγώ φαίνεται να διατηρεί την ενοχή είναι μέσω της ανθρωπαρέσκειας ή της αναζήτησης της παραδοχής του εξωτερικού περιβάλλοντος. Αυτή η άμυνα φαίνεται να εξομαλύνει τις σκληρές άκρες των «σχέσεων» μεταξύ των ανθρώπων, αν και στην πραγματικότητα θέτει υπό έλεγχο και συγκράτηση την ενοχή που υποβόσκει και εξυπηρετεί  στο να την κρύψει κανείς και να την προστατεύσει. Η ανθρωπαρέσκεια είναι μία συμβιβαστική προσπάθεια να ελαχιστοποιήσει κανείς την σύγκρουση, ενώ στην πραγματικότητα προστατεύει και διατηρεί μία αίσθηση ενοχής που δημιουργεί η αντίληψη της σύγκρουσης.

Ο κοιμώμενος νους δεν θα επαναλάμβανε αυτήν την τρελή προσπάθεια ξανά και ξανά, αν δεν πίστευε ότι η αγάπη και η ευτυχία και η οικειότητα μπορεί να βρεθεί σε μια συγκεκριμένη μορφή. Η θεϊκή αγάπη είναι η Πληρότητα (Πνεύμα) και δεν μπορεί να βρεθεί σε μορφή κανενός είδους.

Το Άγιο Πνεύμα Βοηθάει στην μετάβαση από την αναζήτηση της «αγάπης με μορφή» στην αναζήτηση της εσωτερικής αγάπης, θυμίζοντας μας ότι το Θέλημά μας είναι Παγκόσμιο και δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με τις μορφές κανενός είδους. Αυτός ο κόσμος δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία εικονική εκπροσώπηση της «αναζήτησης της αγάπης σε λάθος μέρη».

Μου γράφεις: «Αισθάνομαι ότι οι άνθρωποι τρομοκρατούνται στην ιδέα μιας αγάπης που δεν είναι «ιδιαίτερη», και κάνουν ότι μπορούν για να την κάνουν «ιδιαίτερη».  Η «ιδιαιτερότητα» είναι η προσπάθεια του εγώ να φτιάξει ένα υποκατάστατο της «αγάπης» ή μία οικειότητα μακριά από το Θεό. Ο Θεός δημιουργεί την Αιώνια Αγάπη ως Πνεύμα και το εγώ, που είναι αυτή καθεαυτή η προσπάθεια της άρνησης της Αιώνιας Αγάπης, επινόησε τον «από πρόσωπο προς πρόσωπο» τύπο αγάπης για να πάρει τη θέση της Θεϊκής Αιώνιας Αγάπης. Η πίστη στο αίσθημα της εγκατάλειψης που βιώνει κάποιος όταν σκέφτεται μια παλιά του «σχέση» είναι μία κάλυψη για την πίστη και τα συναισθήματα της εγκατάλειψης από τον Θεό, που βρίσκονται βαθιά θαμμένα μέσα μας.

Δουλεύοντας με το Άγιο Πνεύμα θα δεις ότι η εγκατάλειψη του Θεού είναι αδύνατη, γιατί οι Ιδέες δεν εγκαταλείπουν την Πηγή τους και ο Χριστός δεν θα μπορούσε ποτέ να εγκαταλείψει το Νου του Θεού. Η ενοχή που αναφέρεις φαίνεται να συνδέεται με άτομα με επιφανειακή συνειδητότητα, αλλά η οντολογική ενοχή της πίστης ότι είναι δυνατόν πραγματικά να χωριστείς από το Θεό είναι το ένα και μοναδικό λάθος που πρέπει να Διορθωθεί και να συγχωρηθεί.

Καθώς αρχίζεις να Αφυπνίζεσαι, αρχίζει να έρχεται στην επίγνωσή σου ότι όλα όσα συλλαμβάνει κάποιος είναι μία αντανάκλαση αυτών που πιστεύει. Αν πιστεύεις στην εγκατάλειψη, θα συλλαμβάνεις μαρτυρίες αυτής της πεποίθησης. Αν πιστεύεις στο φόβο, θα συλλαμβάνεις μαρτυρίες αυτής της πεποίθησης. Γίνεται γρήγορα φανερό ότι η επανεξέταση του νου ή η πλήρης μεταμόρφωση του νου είναι ο μόνος τρόπος να βιώσει κανείς την διαρκή ειρήνη, αγάπη, οικειότητα και ελευθερία.

Έχω γράψει τις παρακάτω σκέψεις σε ένα σχετικό έντυπο:

«Οι σχέσεις φαίνονται να είναι δύσκολα εγχειρήματα σε αυτόν τον κόσμο. Φαίνονται να είναι ένα μείγμα αγάπης και μίσους, έλξης και απώθησης, χαράς και μιζέριας. Ο Ιησούς αναφέρει στις ιδιαίτερες σχέσεις αγάπης και μίσους ως καταστροφικές, εγωιστικές, κτητικές και αποκλειστικές. Αυτές είναι οι σχέσεις που βασίζονται στο εγώ, που αποτελούν ύμνους επαίνων στον δημιουργό τους.

Η ιερή σχέση είναι μία παρομοίωση της ειδικής σχέσης που παραδόθηκε στο Άγιο Πνεύμα για τον Σκοπό του, που είναι η συγχώρεση. Η ιερή σχέση είναι μία θεραπευμένη σχέση που αντανακλά την πληρότητα και την ολοκλήρωση. Πέρα από όλες τις παρομοιώσεις, θα μπορούσε κανείς να πει ότι η μόνη πραγματική σχέση είναι αυτή του Πνεύματος, του Θεού και της Δημιουργίας, του Πατέρα και του Υιού. Καθώς η μόνη αληθινή σχέση δίδεται από το Θεό, η άγια σχέση διδάσκεται από το Άγιο Πνεύμα. Καθώς η «αρχή της έλλειψης» ανατρέπεται από το Άγιο Πνεύμα, η αίσθηση της έλλειψης, της ανεπάρκειας, της αδυναμίας και της μη ολοκλήρωσης, που είναι χαρακτηριστικά της ιδιαίτερης σχέσης, αντικαθίστανται στην ιερή σχέση με την ενότητα, την επέκταση, την εκτίμηση και την αποδοχή.

Μου αρέσει να μιλάω για την ιδιαίτερη σχέση σε παρελθόντα χρόνο, γιατί όπως και με τα πάντα που αφορούν το εγώ, αποτελεί παρελθόν. Αν θυμηθούμε τη μεταφυσική, ο κοιμισμένος νους τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ από το φως, ώστε προσπάθησε να κρυφθεί από τον Θεό σε έναν κόσμο της μορφής. Πιστεύοντας ότι αποσπάστηκε από τον Ουρανό, προσπάθησε να δημιουργήσει έναν εαυτό που η "νέα" του ταυτότητα είναι κομμάτι ενός κόσμου σωμάτων. Προσπάθησε να ξεχάσει την Ταυτότητά του ως Πνεύμα. Καθώς αναγνωρίστηκε ως σώμα, ήταν ασταθής για αυτή τη "νέα" ταυτότητα επειδή, αν και προσπάθησε να ξεχάσει το φως, βαθιά μέσα του γνώριζε ότι αυτός δημιουργούσε αυτόν τον κόσμο και ότι μπορούσε και έπρεπε να θυμηθεί το Θεό.

Όντας αβέβαιος και επειδή φοβόταν να πάει πίσω στο φως, έψαξε για μια ‘εξωτερική’ λύση – άλλα σώματα με τα οποία μπορούσε να ‘ενωθεί’ για να βρει την ευτυχία και την ολοκλήρωση. Έτσι ξεκίνησε η ονομαζόμενη ‘αλληλεξάρτηση’ των ιδιαίτερων σχέσεων. Μόλις ο νους πίστεψε ότι ήταν έξω στο κόσμο, επιδίωξε να ανακουφίσει την ενοχή και τον φόβο και τη μοναξιά και το κενό που αισθάνθηκε μέσα του, έξω από αυτόν. Έψαξε για άλλα σώματα να τα κάνει φίλους και συντρόφους.

Οι επαφές με τους ‘σωστούς ανθρώπους’, που είναι οι αντικαταστάτες του Θεού για τον κοιμώμενο νου, έγιναν πολύ σημαντικές. Όλος ο κόσμος έγινε μία γιγάντια ιδιαίτερη σχέση, επειδή όλα όσα συνδέονταν με το νου στον κόσμο φτιάχτηκαν σαν υποκατάστατα του Θεού. Και ο λόγος που οι ιδιαίτερες σχέσεις αγάπης και μίσους δεν είναι ποτέ εντελώς ικανοποιητικές και ποτέ δεν φέρνουν ειρήνη και ευτυχία που διαρκεί είναι επειδή ποτέ δεν μπορεί να υπάρξει αντικαταστάτης της αγάπης του Θεού.

Η ιερή σχέση μπορεί να βιωθεί τώρα μόνο σαν μία αντανάκλαση της αγάπης του Θεού. Είναι ανάλογη του αληθινού κόσμου, της απόλυτης συγχώρεσης, ή της θεραπευμένης αντίληψης. Καθώς κάποιος συνειδητοποιεί το αδύνατο της προσωπικής κρίσης, συνειδητοποιεί επίσης το αδύνατο των ιδιαίτερων σχέσεων οποιουδήποτε είδους. Η ιερή σχέση, λοιπόν, δεν είναι προσωπική με την έννοια της επαφής των σωμάτων. Είναι συμβολική μιας συμπαντιαίας ολότητας, μιας κατάστασης του νου που μπορεί μόνο να δώσει από την ολοκληρωμένη του τελειότητα. Η ιδέα του να ‘πάρω’ κάτι σαν αντάλλαγμα για κάτι άλλο είναι απολύτως ανούσια αυτή τη στιγμή. Τώρα υπάρχει μόνο ξεκούραση, ικανοποίηση και εκπλήρωση.»

Καθώς εγκαταλείπεις τις ψεύτικες πεποιθήσεις και τις σκέψεις επίθεσης η αντίληψή σου για τον κόσμο και τις σχέσεις θα αλλάξουν δραματικά. Μάρτυρες που θα βρίσκονται σε ευθυγράμμιση με το νέο σου Σκοπό θα έρθουν στην επίγνωση σου άφθονες. Τα θαύματα θα γεμίσουν το ιερό νου σου και οι άνθρωποι θα φαίνονται σαν άγγελοι παρά σαν άνθρωποι. Η αδελφική αγάπη είναι μία όμορφη αντανάκλαση του Σκοπού που μοιραζόμαστε, και θα δεις ότι είσαι ελεύθερος να εκφράσεις ελεύθερα αυτή την αγάπη, χωρίς όρια ή περιορισμούς κάθε είδους.

Χαιρόμαστε μέσα από την καρδιά μας να εκφράζουμε την Απροϋπόθετη Αγάπη του Θεού, και θα αποκτήσεις εμπιστοσύνη σε αυτήν την έκφραση κάθε φορά που θα επιτρέπεις την Αγάπη να ρέει μέσα από σένα. Η κλήση για Αγάπη στους αδελφούς και τις αδελφές μας είναι η κλήση για Αγάπη μέσα μας. Γνωρίζουμε την Αγάπη όταν την επεκτείνουμε και όλες καταστάσεις που νομίσαμε ότι μας πλήγωσαν είναι μόνο ευκαιρίες για να εγκαταλείψουμε τις ψεύτικες πεποιθήσεις και την εξωτερική όψη των πραγμάτων.

Είμαι ενωμένος μαζί σου στο Σκοπό του Αγίου Πνεύματος που οδηγεί πέρα από την προσωπική προοπτική του εγώ στο θέμα των "σχέσεων" με τη μόνη πραγματική σχέση: Θεός και Δημιουργία.

Με Θεϊκές ευλογίες Άγιο Παιδί του Θεού.

Με παντοτινή αγάπη

David